Obnova ugaonog stana u Malom neboderu

Kada se senzibilni arhitekti sretnu sa kvalitetnom arhitekturom, nastaje slojevit prostor. Onaj koji podcrtava istoriju prostora – ne samo onog fizičkog već i ekonomskog i kulturnog - te tome doda promišljen i jednako vredan prilog iz svojeg doba. Obnova stana u Malom neboderu takav je slučaj: s poštovanjem ali odlučno; tiho, a govori hiljade priča.

0

Mali neboder je izgrađen 1933. godine po nacrtima arhitekte Hermana Husa. Objekat je u to vreme nudio viši nivo stanbenog standarda i prostrane stanove, koji još danas važe za kvalitetne. Ali i pored rečene kvalitete, postojeći raspored ne odgovara današnjem načinu stanovanja. Prostorije su bile, u skladu sa vremenom funkcionalno odvojene i manjih površina.

Svetli ugaoni stan sa prekrasnim vidicima na Fernatov vrt, Rožnik i Trg republike nudio je izvanredan okvir za obnovu.

Arhitekti Eva Senekovič i Žiga Ravnikar su u novi plan uključili sve očuvane arhitektonske elemente: građevinsku stolariju, postojeće parkete, čak i slobodnostojeću kaljevu peć; istovremeno sa nekoliko rušenja novim stanarima su obezbedili otvoreniji tlocrt, primereniji za savremeni stil života.

Nove intervencije su jasno vidljive i predstavljaju kontrast postojećem. Osnovu čine tri jedinstvena, a fleksibilna poteza ormara u predsoblju, kuhinji i spavaoni. Uz njih su nanizani osnovni delovi nameštaja, koji slede savremene smernice oblikovanja i istovremeno, stan povezuju sa njegovom modernističkom prošlošću. Iznad restaurisanog kredenca u predsoblju visi ultimativno moderni element dekoracije – bicikl; spavaonu nepravilnog oblika fokusira minimalistički krevet; centralni prostor pored savremeno koncipiranih delova nameštaja dopunjuju u crno ofarbane restaurisane terpezarijske stolice i udobne fotelje, ikone dizajna 20. stoleća.

Pročišćeni skandinavski enterijer je dakle prostor savremenog stanovanja – tu urbani stanar može da ugosti svoje prijatelje, sa biciklom se odveze u grad ili sluša muziku sa pogledom na gradske repere, ljubljanske ikone. Pa ipak je duh stana duboko, ali ne sentimentalno, vezan za prošlost. Za dobru staru arhitekturu, na bezvremeni dizajn i ne na kraju na sposobnost polaganog života.

Enterijer: Eva Senekovič, Žiga Ravnikar

Fotografije: Martin Kruh